Με ευκαιρία την ‘Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS’, την 1^η Δεκεμβρίου 2005, στάλθηκε σε όλους τους Έλληνες Καθηγητές Δ.Ε. ένα CD-Rom με τίτλο ‘AIDS όλη η αλήθεια’ από την εταιρεία ‘Αλήθεια Α.Ε. Εκδόσεις Παραγωγές’.

Το υλικό που περιλαμβάνει είναι εγκεκριμένο από: το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και το Κέντρο Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων (ΚΕΕΛ). Στο CD-Rom αυτό περιέχεται υλικό για το AIDS το οποίο εξέφραζε την κατεστημένη άποψη γύρω από αυτή την αρρώστεια.

Γνωρίζοντας τις απόψεις της Δρ. Ελένης Παπαδοπούλου-Ελεοπούλου και της ερευνητικής της ομάδας, για τα τεράστια προβλήματα της υπόθεσης ύπαρξης του ιού HIV και της συσχέτισής του με το AIDS, έστειλα στην παραπάνω εταιρεία το ακόλουθο γράμμα με τίτλο ‘Για ποια αλήθεια μιλάτε;’:

Αγαπητοί κύριοι

Πήρα το CD-ROM που διαθέσατε στα ελληνικά σχολεία με τίτλο ‘AIDS όλη η αλήθεια’ και το μελέτησα προσεκτικά. Όμως, τυχαίνει να γνωρίζω και διαφορετικές πληροφορίες όπως την συνέντευξη που σας επισυνάπτω, οι οποίες είναι κρισιμότατης σημασίας και απαιτούν σοβαρότατη μελέτη.

Μια ισορροπημένη ενημέρωση προς τα εληνικά σχολεία θα έπρεπε να περιλάβει και την άποψη που εκφράζει η Δρ. Παπαδόπουλος-Ελεόπουλος. Δεν έχω ψευδαισθήσεις: κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά απίθανο για πολλούς λόγους αλλά σίγουρα όχι γιατί η άποψή της είναι ανάξια λόγου. Αντιθέτως είναι εξαιρετικά τεκμηριωμένη.

Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα ένα ουσιαστικό σχόλιο επί της συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας της Δρ. Παπαδόπουλος-Ελεόπουλος. Θέλω να κάνω σαφες ότι απαντήσεις του τύπου ‘πρόκειται για ανεύθυνη στάση μπροστά σε μια μάστιγα’ ή ‘είναι γνωστό ότι ‘δεν υπάρχει σοβαρότητα στα επιχειρήματα αυτά’ είναι επιεικώς απαράδεκτα.

Όποιος θέλει να υποστηρίζει μια επιστημονική θεωρία πρέπει να γνωρίζει να αναγνωρίζει και να ανασκευάζει τυχόν διαφορετικές θεωρίες. Σε αντίθετη περίπτωση η στάση του είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και καθαρά ‘πολιτική’.

Με τιμή

Θανάσης Μανταφούνης, Εκπαιδευτικός

Στο παραπάνω email επισυνάφτηκε η παρακάτω μετάφραση.

ΕΙΝΑΙ Ο HIV Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ AIDS;

Μια συνέντευξη με την Ελένη Παπαδόπουλος-Ελεόπουλος,

Καθηγήτριας Ιατρικής Φυσικής στο Βασιλικό Νοσοκομείο, ένα Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στο Περθ, της Δυτικής Aυστραλίας, στην Κριστίν Τζόνσον.

Από την ιστοσελίδα: http://www.virusmyth.net/aids/data/cjinterviewep.htm

Μετάφραση: Θανάσης Μανταφούνης

Περιοδικό Continuum, Φθινόπωρο 1997

Η Δρ Ελένη Παπαδόπουλος είναι βιοφυσικός και επικεφαλής μιας ομάδας επιστημόνων από το Περθ της Δυτικής Αυστραλίας που ασχολούνται με την σχέση HIV/AIDS. Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας αλλά και νωρίτερα, αυτή και οι συνάδελφοί της έχουν δημοσιεύσει πολλά επιστημονικά άρθρα στα οποία εξετάζεται η υπόθεση συσχέτισης HIV/AIDS. Αυτή η συνέντευξη στην Κριστίν Τζόνσον εξετάζει αυτήν την εργασία και ειδικά τις απόψεις της ομάδας της σχετικά με τον ίδιο τον ιό του AIDS.

Κριστίν Τζόνσον (ΚΤ): Ελένη, σε ευχαριστώ πολύ που δέχτηκες αυτή την συνέντευξη.

Ελένη Παπαδόπουλος-Ελεόπουλος (ΕΠΕ) : Εγώ σε ευχαριστώ για αυτό.

ΚΤ: Ο HIV προκαλεί το AIDS;

EΠE: Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο HIV προκαλεί το AIDS.

ΚΤ: Γιατί όχι;

EΠE: Για πολλούς λόγους αλλά κυρίως, επειδή δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο HIV υπάρχει.

ΚΤ: Αυτό ακούγεται σαν μια μάλλον τολμηρή και απίστευτη δήλωση.

EΠE: Πράγματι είναι αλλά εκεί με οδηγεί η έρευνα.

ΚΤ: Οι Μοντανιέ και Γκάλο δεν απομόνωσαν τον HIV; Πίσω στις αρχές της δεκαετίας του '80;

EΠE: Όχι. Στα άρθρα που δημοσιεύονται στο περιοδικό Science από αυτές τις δύο ερευνητικές ομάδες, δεν υπάρχει καμία απόδειξη της απομόνωσης ενός ρετροϊού από ασθενείς του AIDS (1, 2)

ΚΤ: Λένε ότι απομόνωσαν έναν ιό.

EΠE: Η ερμηνεία που δίνουμε εμείς στα στοιχεία διαφέρει (3-5)

ΚΤ: Ίσως πρέπει να εξηγήσετε τι σας οδηγεί σε αυτήν την μάλλον ριζοσπαστική άποψη.

EΠE: Σκέφτομαι ότι ο ευκολότερος τρόπος να αρχίσει κανείς είναι να υποβάλει την ακόλουθη ερώτηση, "Τι είναι ένας ιός;" Η απάντηση είναι αρκετά απλή. Ένας ιός είναι μικροσκοπικό στέλεχος που αναπαράγεται μέσα σε ένα κύτταρο...

ΚΤ: Δεν κάνουν και τα βακτήρια το ίδιο;

EΠE: Μπορούν αλλά υπάρχει μια πολύ σημαντική διαφορά. Τα βακτήρια δεν είναι υποχρεωμένα να αναπαραχθούν μέσα σε ένα κύτταρο. Οι ιοί όμως είναι υποχρεωμένοι. Βλέπετε, όλα τα συστατικά που παίρνουν τα βακτήρια από το κύτταρο, ή από μια άβια πηγή τροφής και ενέργειας, μετατρέπονται μέσα στο ίδιο το βακτηριακό κύτταρο στην επόμενη γενιά των βακτηρίων. Με τον ίδιο τρόπο αναπαράγονται και τα κύτταρά μας. Αλλά οι ιοί δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Το στέλεχος των ιών δεν είναι τίποτα παραπάνω από μερικές πρωτεΐνες που περιτυλίγονται γύρω από ένα κομμάτι RNA ή DNA αλλά χωρίς τα απαραίτητα μέσα που απαιτούνται για να αναπαραχθούν.

ΚΤ: Έτσι ενώ ένα κύτταρο είναι ένα εργοστάσιο, ένας ιός είναι ένα προσχέδιο που πρέπει να κάνει πειρατεία σε ένα εργοστάσιο;

EΠE:  Δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερη αναλογία.

ΚΤ: Πώς αναπαράγονται οι ιοί;

EΠE: Πρέπει να μπουν μέσα στο κύτταρο. Για να γίνει αυτό το προστατευτικό περίβλημα του στελέχους του ιού συγχωνεύεται με την κυτταρική μεμβράνη και κατόπιν περνούν μέσα τα στελέχη. Από την στιγμή που μπουν μέσα, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς μεταβολισμού του κυττάρου, το στέλεχος του ιού αποσυντίθεται. Κατόπιν, χρησιμοποιώντας τους ίδιους μηχανισμούς, συντίθενται διαφορετικά κομμάτια του νέου ιού. Τέλος, όλα τα κομμάτια του ιού συναρμολογούνται  και έτσι δημιουργούνται τα νέα στελέχη των ιών.

ΚΤ: Από πού;

EΠE: Ο ιός είτε καταστρέφει το κύτταρο ή στην περίπτωση των ρετροϊών τα στελέχη των ιών βγαίνουν έξω μέσω της εκβλάστησης από τη μεμβράνη των κυττάρων. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει με τον HIV. Αντίθετα από τους ρετροϊούς, ο HIV λέγεται ότι καταστρέφει τα κύτταρα.

ΚΤ: Καλά, τι γίνεται με τα στελέχη του HIV; Υποστηρίζετε ότι δεν είναι ιοί;

EΠE: Για να αποδείξετε την ύπαρξη ενός ιού πρέπει να κάνετε τρία πράγματα. Πρώτον, να καλλιεργήσετε ένα δείγμα και να βρείτε ένα στέλεχος που υποψιάζεστε ότι είναι ένας ιός. Προφανώς, το στέλεχος αυτό πρέπει, τουλάχιστον, να μοιάζει με έναν ιό. Δεύτερον, πρέπει να επινοήσετε μια μέθοδο για να απομονώσετε αυτό το στέλεχος έτσι ώστε να μπορείτε να το τεμαχίσετε και να το αναλύσετε στα ακριβή συστατικά του. Κατόπιν πρέπει να αποδειχθεί ότι το στέλεχος μπορεί να  φτιάξει πιστά αντίγραφα του. Με άλλα λόγια, ότι μπορεί να αναπαραχθεί.

ΚΤ: Δεν μπορείτε να κοιτάξετε μέσα από ένα μικροσκόπιο και να πείτε ότι υπάρχει ένας ιός μέσα στις καλλιέργειες;

EΠE: Όχι δεν μπορείτε. Αυτό είναι το σημαντικό σημείο που τίθεται στο ερώτημα των ιών. Δεν είναι ιοί όλα τα στελέχη που μοιάζουν με ιούς. Πρέπει να αποδείξετε ότι το στέλεχος που ορίζετε μπορεί πραγματικά να φτιάξει τα αντίγραφα του. Αν δεν υπάρχει αντίγραφο, δεν υπάρχει ιός. Λυπάμαι αλλά αυτό είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό σημείο. Κανένας, ειδικά οι ιολόγοι, δεν μπορεί να το αγνοήσει.

ΚΤ: Αυτό φαίνεται πολύ λογικό. Υποθέτω ότι είναι δύσκολο να αρρωστήσει κάποιος αν προσβληθεί από ένα στέλεχος που δεν θα μπορεί να κάνει αντίγραφά του.

EΠE: Ακριβώς.

ΚΤ: Τότε πού πήρε λάθος δρόμο η έρευνα του AIDS;

EΠE: Το ερώτημα πού πήγε στραβά η έρευνα δεν είναι το σημαντικό. Είναι περισσότερο ένα ζήτημα αυτών που παρελήφθησαν. Για κάποιο άγνωστο λόγο η από δεκαετιών μέθοδος απομόνωσης των ρετροϊών (6,7) που αναπτύχθηκε για την μελέτη των ρετροϊών στα ζώα δεν ακολουθήθηκε.

ΚΤ: Εξηγείτε καλύτερα τι είναι οι ρετροϊοί προτού να συνεχίσετε;

EΠE: Βέβαια, είναι απαραίτητο. Όπως πιθανώς ξέρετε, ο HIV θεωρείται ότι είναι ένας ρετροϊός. Οι ρετροϊοί είναι απίστευτα μικροσκοπικά, σχεδόν σφαιρικά στελέχη που...

ΚΤ: Πόσο μικροσκοπικά είναι;

EΠE: Η διάμετρός τους είναι εκατό νανόμετρα.

ΚΤ: Πόσο μικροσκοπικό είναι αυτό;

EΠE: Ένα δεκάκις χιλιοστό του χιλιοστόμετρου. Στο κεφάλι μιας καρφίτσας χωρούν άνετα εκατομμύρια από αυτά.

ΚΤ: Πως μπορεί να δει κανείς κάτι τόσο μικροσκοπικό;

EΠE: Χρειάζεται ένα ΗΜ. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζουμε το μέγεθος και τη μορφή των στελεχών των ρετροϊών. Ότι είναι σχεδόν στρογγυλοί και έχουν ένα εξωτερικό περίβλημα που καλύπτεται από εξογκώματα και έναν εσωτερικό πυρήνα που αποτελείται από κάποιες πρωτεΐνες και RNA.

ΚΤ: Επομένως, εάν υπάρχει, ο HIV είναι ένα ιός-RNA;

EΠE: Nαι. Ένα άλλο σημαντικό σημείο είναι ότι οι ρετροϊοί δεν χρησιμοποιούν άμεσα τον κώδικα RNA τους για να φτιάξουν περισσότερους ιούς. Σύμφωνα με τους ρετροϊολόγους, αυτό που τους κάνει να διαφέρουν είναι ότι οι ρετροϊοί φτιάχνουν ένα DNA αντίγραφο του RNA τους. Αυτό το DNA εισέρχεται έπειτα στον πυρήνα κυττάρων όπου γίνεται μέρος του κυτταρικού DNA. Αυτό το DNA καλείται προ-ιός και μένει εκεί, σαν σε χειμερία νάρκη, ίσως για χρόνια, έως ότου κάτι ενεργοποιήσει το κύτταρο.

ΚΤ: Τι συμβαίνει έπειτα;

EΠE: Το DNA του προ-ιού αντιγράφεται σε RNA και αυτό το RNA, όχι το αρχικό RNA, είναι αυτό το οποίο καθοδηγεί την παραγωγή των απαραίτητων πρωτεϊνών για να φτιάξει τα νέα στελέχη ιών.

ΚΤ: Γιατί  τους ονόμασαν ρετροϊούς;

EΠE: Επειδή για μεγάλο διάστημα οι βιολόγοι θεωρούσαν ότι η κατεύθυνση της ροής πληροφοριών στα κύτταρα όλων των έμβιων οργανισμών ήταν από το DNA προς το RNA, και από εκεί στις πρωτεΐνες την σύνθεση των οποίων καθοδηγεί το RNA. Εάν αυτή η κατεύθυνση είναι "προς τα μπρος" τότε αυτό που κάνουν οι ρετροϊοί είναι να αντιγράφουν τις πληροφορίες τους "προς τα πίσω".

ΚΤ: Κατανοητό.

EΠE: Υπάρχει και κάτι ακόμα. Μια από τις πρωτεΐνες μέσα σε ένα στέλεχος ρετροϊού είναι ένα ένζυμο που καταλύει αυτήν την διαδικασία. Όπως ήταν αναμενόμενο, αποκαλείται αντίστροφη μεταγραφάση.

ΚΤ: Και αυτό είναι όλο;

EΠE: Λοιπόν, για αυτόν το λόγο ονομάζονται ρετροϊοί.

ΚΤ: Αναφέρατε την παλαιά μέθοδο δεκαετιών για τους ρετροϊούς. Για πόσες δεκαετίες μιλάμε;

EΠE: Από τη δεκαετία του '40 μέχρι τη δεκαετία του '70. Βλέπετε, οι ρετροϊοί ήταν μεταξύ των πρώτων ιών που ανακαλύφθηκαν. Ο Δρ Πέιτον Ρους στο κέντρο Ροκφέλλερ της Νέας Υόρκης τους ανακάλυψε αρχικά όταν έκανε πειράματα με κακοήθεις όγκους μυών στα κοτόπουλα (8). Όχι ότι μπορούσε να τους δει πραγματικά. Αυτό συνέβη το 1911. Αλλά τα πράγματα ξεδιάλυναν όταν ανακαλύφθηκε το  ηλεκτρονικό μικροσκόπιο και η φυγοκέντριση υψηλής ταχύτητας.

ΚΤ: Τι ξεδιαλύθηκε;

EΠE: Οι συγκεκριμένες αυτές ανακαλύψεις οδήγησαν στη μέθοδο ταυτοποίησης και καθαρισμού των στελεχών των ρετροϊών.

ΚΤ: Σαν να λέμε στην απομόνωσή τους;

EΠE: Ναι. Για να απομονώσει ένας επιστήμονας στελέχη οποιουδήποτε είδους πρέπει να αναπτύξει μια μέθοδο διαχωρισμού των σωματιδίων που επιθυμεί να μελετήσει από όλα τα άλλα στελέχη.

ΚΤ: Πώς κατέστησαν τα ηλεκτρονικά μικροσκόπια και οι υψηλοί φυγοκεντριστές ταχύτητας εφικτό τον καθαρισμό των ρετροϊών;

EΠE: Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο επέτρεψε στα μικρά αυτά στελέχη να γίνουν ορατά. Η υψηλή ταχύτητα φυγοκέντρισης έπαιξε έναν άλλο ρόλο που ήταν εξαιρετικά σημαντικός. Ανακαλύφθηκε ότι τα στελέχη των ρετροϊών έχουν μια φυσική ιδιότητα που τους επιτρέπει να χωριστούν από το υπόλοιπο υλικό στις κυτταροκαλλιέργειες. Η ιδιότητα αυτή είναι η πλευστότητά τους και αυτή χρησιμοποιήθηκε για να καθαριστούν τα στελέχη με μια διαδικασία αποκαλούμενη φυγοκέντριση βαθμίδας πυκνότητας.

ΚΤ: Ακούγεται περίπλοκο.

EΠE: Η τεχνολογία είναι περίπλοκη αλλά η ιδέα είναι εξαιρετικά απλή. Προετοιμάζετε έναν δοκιμαστικό σωλήνα που περιέχει ένα διάλυμα σακχαρόζης, τη γνωστή κοινή ζάχαρη. Αλλά έχει παρασκευαστεί έτσι ώστε να είναι αραιό στην κορυφή αλλά βαθμιαία να γίνεται βαρύτερη, ή πυκνότερη, προς το κατώτατο σημείο. Εν τω μεταξύ καλλιεργείτε οποιαδήποτε κύτταρα που σκέφτεστε ότι μπορεί να περιέχουν το ρετροϊό σας και εάν έχετε δίκιο τα στελέχη των ρετροϊών θα απελευθερωθούν από τα κύτταρα και θα περάσουν στα υγρά της καλλιέργειας. Όταν θεωρήσετε ότι όλα είναι έτοιμα μεταγγίζετε ένα δείγμα του υγρού της καλλιέργειας και ρίχνετε αργά μια σταγόνα πάνω στο διάλυμα ζάχαρης. Κατόπιν περιστρέφετε το δοκιμαστικό σωλήνα με εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες. Αυτό παράγει τεράστιες δυνάμεις και τα στελέχη που περιέχονται σε εκείνη την σταγόνα του υγρού δέχονται δυνάμεις από το διάλυμα ζάχαρης έως ότου φθάσουν σε ένα σημείο όπου η πλευστότητά τους δεν τους επιτρέπει να κινηθούν περαιτέρω. Με άλλα λόγια, μετακινούνται στην βαθμίδα πυκνότητας έως ότου φθάσουν σε ένα σημείο όπου η πυκνότητά τους είναι η ίδια με εκείνη την περιοχή του διαλύματος ζάχαρης. Όταν φθάνουν εκεί σταματούν, τελείως, ή για να χρησιμοποιήσω την επαγγελματική γλώσσα των ιολόγων, έχουν φτάσει εκεί όπου συγκολλούνται. Αυτή η συγκεκριμένη συγκόλληση μπορεί κατόπιν να εξαχθεί μεμονωμένη και να φωτογραφηθεί με ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

ΚΤ: Και τα στελέχη των ρετροϊών κολλούν σε ένα χαρακτηριστικό σημείο;

ΕΠE: Ναι. Στα διαλύματα σακχαρόζης κολλούν σε ένα σημείο όπου η πυκνότητα είναι 1,16 g/ml.

KT: Έτσι, η εξέταση με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σας λέει τι είδους ψάρια πιάσατε;

EΠE: Όχι μόνο αυτό. Είναι ο μόνος τρόπος για να μάθεις αν πράγματι έπιασες κανένα ψάρι. Ή αν δεν έπιασες τίποτα.

ΚΤ: Πραγματικά. Ο Mοντανιέ και ο Γκάλο δεν το έκαναν αυτό;

EΠE: Αυτό είναι ένα από τα πολλά προβλήματα. Ο Μοντανιέ και ο Γκάλλο χρησιμοποίησαν την συγκόλληση βαθμίδας πυκνότητας αλλά για κάποιο άγνωστο λόγο δεν δημοσίευσαν καμία φωτογραφία ηλεκτρονικού μικροσκοπίου  (ΗΜ) του υλικού σε 1,16 g/ml, υλικό που και αυτοί και κάθε άλλος αποκαλούν από τότε "καθαρό HIV". Αυτό προκαλεί αρκετές απορίες γιατί το 1973 το ίδρυμα Παστέρ οργάνωσε ένα συνέδριο που παρακολούθησαν πολλοί επιστήμονες μερικοί από τους οποίους είναι τώρα μεταξύ των κορυφαίων ειδικών για τον HIV. Σε εκείνο το συνέδριο η μέθοδος απομόνωσης των ρετροϊών συζητήθηκε λεπτομερώς και η φωτογράφηση της ζώνης των 1,16 της βαθμίδας πυκνότητας θεωρήθηκε απολύτως θεμελιώδης.

ΚΤ: Αλλά ο Moντανιέ και ο Γκάλλο δημοσίευσαν φωτογραφίες από στελέχη ιών.

EΠE: Όχι. Ο Moντανιέ και ο Γκάλλο δημοσίευσαν τις μικροφωτογραφίες ΗΜ μερικών στελεχών τα οποία υποστήριξαν ότι είναι είναι ρετροϊοί και ότι είναι HIV. Αλλά οι φωτογραφίες δεν αποδεικνύουν ότι τα στελέχη είναι ιοί και η ύπαρξη του HIV δεν αποδείχθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του 1973.

ΚΤ: Και ποια ήταν εκείνη η μέθοδος;

EΠE: Όλα τα βήματα που μόλις σας είπα. Είναι η μόνη επιστημονική μέθοδος που υπάρχει. Πρέπει να καλλιεργήσεις κύτταρα, να βρεις ένα στέλεχος, να απομονώσεις το στέλεχος, να το τεμαχίσεις, να βρεις τι υπάρχει στο εσωτερικό του και να αποδείξεις κατόπιν ότι τα στελέχη αυτά είναι σε θέση να φτιάξουν περισσότερα ίδια στελέχη του ίδιου είδους με τα ίδια συστατικά όταν προστίθενται σε μια καλλιέργεια μη προσβεβλημένων κυττάρων.

ΚΤ: Έτσι προτού να έρθει το AIDS στην επικαιρότητα υπήρχε μια καλά δοκιμασμένη μέθοδος για την απόδειξη της ύπαρξης ενός ρετροϊού αλλά ο Mοντανιέ και ο Γκάλλο δεν ακολούθησαν αυτήν την μέθοδο;

EΠE: Χρησιμοποίησαν μερικές από τις τεχνικές αλλά δεν έκαναν όλα τα βήματα ούτε παρουσίασαν αποδείξεις σχετικά με το ερώτημα ποια στελέχη βρίσκονται, αν βρίσκονται, στην ζώνη των 1,16 g/ml της βαθμίδας πυκνότητας, της πυκνότητας που προσδιορίζει τα στελέχη των ρετροϊών.

ΚΤ: Αλλά τι γίνεται με τις φωτογραφίες τους;

EΠE: Οι μικροφωτογραφίες του ΗΜ από τον Μοντανιέ και τον Γκάλλο και κάθε άλλη φωτογραφία ΗΜ που δημοσιεύτηκε μέχρι και το Μάρτιο αυτού του έτους (1997) προέρχονται από μη καθαρές καλλιέργειες κυττάρων. Το ίδιο ισχύει και για τις φωτογραφίες της βαθμίδας. Μέχρι το Μάρτιο αυτού του έτους, κανένας δεν είχε δημοσιεύσει καμιά φωτογραφία της βαθμίδας πυκνότητας.

ΚΤ: Το οποίο είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να αποδείξουμε την απομόνωση των στελεχών των ρετροϊών;

EΠE: Ναι.

ΚΤ: Μπορεί η περιοχή των 1,16 να περιέχει υλικό εκτός από στελέχη ρετροϊών;

EΠE: Ναι. Αυτός είναι ένας άλλος λόγος για τον οποίο χρειάζεται μια φωτογραφία. Για να φανούν όλα αυτά που συμβαίνουν. Ήταν γνωστό πολύ πριν από την εποχή του AIDS ότι  στελέχη που μοιάζουν με ρετροϊούς δεν είναι τα μόνα στελέχη που μπορούν να βρεθούν σε αυτή την περιοχή της βαθμίδας πυκνότητας. Μικροσκοπικά κομμάτια κυττάρων, μερικά αναγνωρίσιμα ως εσωτερικές δομές των κυττάρων, ή απλώς υπολείμματα κυττάρων, μπορούν να συγκολληθούν σε πυκνότητα 1,16 g/ml. Και κάποια στελέχη από αυτό το υλικό μπορούν να εσωκλείσουν νουκλεϊνικά οξέα και να αποκτήσουν εμφάνιση όμοια με εκείνη των στελεχών ρετροϊών.

ΚΤ: Τι είναι τα νουκλεϊνικά οξέα;

EΠE: Το DNA και το RNA.

ΚΤ: Ωστόσο, σίγουρα, εάν τα στελέχη ρετροϊών απελευθερώνονται από τα κύτταρα χωρίς να τα διαταράξουν, είναι δυνατό να αποτελούν προφύλαξη του κυττάρου από μολύνσεις;

EΠE: Και είναι και δεν είναι δυνατόν. Βέβαια οι ρετροϊολόγοι που ειδικεύονται στα ζώα γνώριζαν καλά αυτό το πρόβλημα και συμβούλευσαν επιτακτικά να γίνεται  ήπιος χειρισμός των καλλιεργειών  και τακτικά να τους τροφοδοτούν με θρεπτικές ουσίες για να κρατηθούν τα κύτταρα ζωντανά, ώστε να μην αποσυντεθούν. Αλλά στην περίπτωση του HIV υπάρχουν πρόσθετα προβλήματα. Μας λένε ότι ο HIV είναι κυτταροπαθής που σημαίνει ότι σκοτώνει τα κύτταρα. Έτσι δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι τα υποθετικά στελέχη ιών είναι τα μόνα πράγματα που μπορεί να επιπλέουν ολόγυρα στα 1,16 g/ml. Το άλλο γεγονός που προκαλεί σύγχυση είναι ότι σε πολλά πειράματα για το HIV τα κύτταρα τεμαχίζονται σκόπιμα από τον πειραματιστή ως τμήμα του πειράματος. Γνωρίζοντας όλα αυτά, είναι ένα μεγάλο μυστήριο γιατί ο οποιοσδήποτε ερευνητής που ασχολείται με τον HIV θα μπορούσε να έχει παραλείψει το κρίσιμο βήμα της λήψης μιας φωτογραφίας ΗΜ της βαθμίδας πυκνότητας (5)

ΚΤ: Θα μπορούσε να οφείλεται στο γεγονός ότι η φωτογράφηση με το ΗΜ είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένη και δαπανηρή;

EΠE: Μπορεί να ήταν στις αρχές της εφαρμογής της μεθόδου αλλά όχι τώρα πια. Τα τελευταία  είκοσι χρόνια τουλάχιστον η χρήση του ΗΜ είναι καθημερινή στα περισσότερα νοσοκομεία για τον εντοπισμό όλων των ειδών των ασθενειών. Εκτός αυτού, υπάρχει αφθονία φωτογραφιών με ΗΜ των καλλιεργειών HIV. Το παράξενο είναι ότι μέχρι και φέτος, για κάποιο άγνωστο λόγο, δεν έχουν υπάρξει καθόλου φωτογραφίες από την βαθμίδα πυκνότητας.

ΚΤ: Εντάξει. Ας συζητήσουμε για τις φωτογραφίες της βαθμίδας πυκνότητας που δημοσιεύτηκαν φέτος. Τι βλέπουμε εκεί;

EΠE: Δύο